Ik ben een groot fan van de Top2000. Als muziekliefhebber kijk ik elk jaar weer uit naar de laatste dagen van het jaar, waarin 2000 songs non-stop op de radio te horen zijn. Ik lever ook braaf mijn 35 favoriete nummers aan. Ca. 25 staan daarin vast, de rest wissel ik van jaar tot jaar. Voor die tien ben ik een beetje een zwevende kiezer. De laatste jaren echter neemt het enthousiasme een klein beetje af. Daarover straks meer.
De Top2000 is goed beschouwd de meest pure vorm van democratie. Iedereen mag 35 nummers uitkiezen uit het schier onbegrensde aantal songs, dat in de afgelopen pakweg 80 jaar is gemaakt. De meeste stemmen gelden. Het komt dan ook ieder jaar enige malen voor, dat ik naar een geweldig goed nummer luister, gevolgd door één waarbij ik het liefst de radio even uitschakel. “Hoe kan nummer 1265 in de lijst (der lijsten) nu meer stemmen hebben gekregen dan nummer 1266?” flitst er dan door mijn hoofd. Ja Wout, dat is dus democratie, bedenk ik mij dan maar. Ook mensen met een andere muzieksmaak hebben net zoveel stemkracht als jij. Accepteren en door naar nummer 1264.
De laatste jaren neemt mijn enthousiasme als gezegd een klein beetje af. Geboren in de jaren zestig bestaat mijn lijstje van 35 voornamelijk uit nummers uit de jaren ‘70 en ‘80. Slechts 2 nummers uit de ’90 en de meest recente is uit 2005. Nu is het electoraat van de Top2000 qua leeftijd ook aan het verschuiven. En dat brengt natuurlijk andere muziekvoorkeuren met zich mee. De laatste jaren staat er daarom een groeiend aantal nummers in de lijst waar ik niets mee heb. En ze komen ook steeds hoger. Vervelend? Voor mij persoonlijk wel. Is het erg? Nee, natuurlijk! Het is goed dat we de Top2000 doorgeven aan de volgende generaties en de geleidelijkheid waarmee dat gaat is prima. Er komt een tijd dat Bohemian Rapsody niet meer standaard op nummer 1 staat en later definitief uit de Top 10 verdwijnt, ooit misschien wel uit de hele Top2000. Dat laatste zal ik wel niet meer meemaken, maar het is een goede ontwikkeling. We moeten dit evenement doorgeven aan de volgende generaties, al is het maar om het puur democratische aspect ervan.
Vergelijken we de Top2000 met de (plaatselijke) politiek, dan is er wel een aantal overeenkomsten of parallellen te zien.
1. U mag weer gaan stemmen, op 18 maart voor de Gemeenteraad. In plaats van 35 kandidaten aan te wijzen, kunt u er maar één kiezen. Net als de muzieklijst aan het eind van het jaar is het belangrijk (eigenlijk belangrijker), dat er zoveel mogelijk stemmers komen opdagen. Dan is de samenstelling van de Raad een goede afspiegeling van wat er onder de inwoners leeft. Dus hierbij de oproep: Ga stemmen!
2. Is de uitslag bekend, dan bestaat de kans dat u denkt: hoe kan die persoon/partij in de raad zijn gekomen? Wie stemt daar nou op? Leest u maar even terug, hoe ik daar bij de Top2000 mee omga.
3. De kiezers in 2026 zijn voor een deel anderen dan 4 jaar geleden. Er zijn kiezers die voor het eerst mogen stemmen, kiezers die uit of naar onze gemeente zijn verhuisd, kiezers die 4 jaar geleden niet hebben gekozen en nu wel opdagen (en omgekeerd). Bovendien leven we allemaal in een andere wereld dan in 2022 toen we nog in het staartje van de Corona-tijd zaten. En net als bij het stemmen voor de Top2000 verandert de voorkeur bij de (zwevende) kiezers. Ook in mijn Top2000-lijstje, waarin jaarlijks ca. 10 nummers wijzigen.
O, ja, Lokaal Liberaal (lijst 8) heeft 9 prima nummers geschreven over hoe de gemeente Wijk bij Duurstede de komende 4 jaar het beste af is. Deze nummers zijn uiteraard niet op muziek, maar wel te lezen op onze website. Wij hebben daar een 9 puntenplan opgesteld. Kunt u zich daarin vinden? Stem op Lokaal Liberaal, lijst 8. We hebben 10 uitmuntende kandidaten op de lijst staan en als u op één van hen stemt, zult u mij niet horen klagen: “Hoe kan het, dat die ene Lokaal Liberaal- kandidaat nou meer stemmen heeft gekregen dan nr. 3?”
