Het was een forse voorbespreking, Cothen Oost.  Het idee schuurt hard tegen onze kersverse omgevingsvisie die spreekt over kleinschalig en niet 200 woningen. Maar het schuurt waar mogelijk nog harder met wat Cothen nodig heeft. Cothen heeft, wat mij betreft een goed plan nodig waar we samen met de gemeenschap kijken naar wonen, vitaliteit, mobiliteit en voorzieningen. Waar we eerst vol inzetten op woningen binnen de kern om daarna verder te kijken naar die mogelijkheid van 50 woningen erbij voor elke kern, die de provincie ons biedt. Een plan, ook over voorzieningen en mobiliteit. Waarmee we vervolgens naar de provincie kunnen om te zeggen: kijk provincie, jullie willen ook vitale kernen, dit speelt in Cothen, kom over de brug.

Lokaal Liberaal zegt nadrukkelijk niet dat we de kans op 50 extra woningen buiten de contour moeten laten lopen. Want, dit zeg ik tegen iedereen die ik gesproken heb, het is ook wel een kans voor onze jongeren. Iedereen die ik spreek is het daar echt roerend mee eens en wil meedenken. Ik hoor zelfs initiatieven van hoe het vroeger ging. Dat de Cothense jongeren zelf grond kochten om te bouwen.

Uit de haalbaarheidsanalyse blijkt echter dat de plek Cothen oost niet helemaal geschikt is voor onze jongeren en ouderen, terwijl onze kakelverse omgevingsvisie dat juist wel voorschrijft. Uit de verordening van de Provincie blijkt tevens dat we echt moeten aantonen dat binnen de kern, inbreiden zoals dat heet, niet lukt, alvorens over te gaan op woningbouw buiten de contour.

We zijn er dus met zijn allen gebaat dat er snel een goed plan komt, niet alleen over wonen, maar over Cothen.  Waar mobiliteit en vitaliteit ook in mee zijn genomen, omdat ook op het gebied van voorzieningen nog kansen liggen op extra financiering van de Provincie Utrecht en dat in Cothen echt leeft.  Er verdwijnen potverdikkie door de jaren heen steeds meer winkels.  Er ligt hier een kans. Ik hoorde in de raadsvergadering steeds partijen zeggen dat dát ook in het raadsvoorstel staat, maar ik lees het niet. Dit hoeft niet te vertragen, dit kan juist een impuls geven.

Als ik in de auto terug zit, over de trechtweg, richting huis, richting Cothen kom ik tot een frustrerende vorm van bezinning. We zeggen allemaal bijna hetzelfde en komen toch niet tot elkaar. Kan ik mezelf nog beter verwoorden? Hoe kunnen we hier nou voor zorgen dat dit plan zich gaat vermenigvuldigen tot zoveel meer? Dat dit gaat optellen tot én inbreiden én vitaliteit én uiteindelijk ook uitbreiden?

Thuisgekomen besluit ik meteen maar weer in de pen te klimmen. Hier moet toch verbinding te vinden zijn. Dat moet echt. Ik zet mijn tanden er nog even in en hoop op een goede uitkomst voor Cothen.