Elke maandagavond heeft de fractie van Lokaal Liberaal overleg. Nynke, Wout, Steven, ik zei de gek als gemeenteraadsleden en Ed, Martin en Christel als steunfractie. Die laatste zijn onmisbaar. Doen veel voorwerk en voeren vaak het woord bij de themabijeenkomsten en voorbesprekingen. De avonden gaan over de komende besprekingen, raadsvergaderingen, politiek algemeen, en nu natuurlijk de campagne.
Ik kijk altijd de hele maandag al uit naar ons goede en fijne overleg. Ondanks dat het voor iedereen na een dag werken nog een avond doorbuffelen is. Ik vroeg mij af waarom het zo fijn is met deze club kanjers. Nou, gewoon omdat het allemaal mooie mensen zijn, met een eigen en zeer diverse achtergrond. Omdat iedereen kan en mag zeggen wat ie wil. Mag en kan zijn wie die is. Dat maakt mensen sterk, mooi, fijn en puur. Dat maakt gesprekken scherp en daarmee houden we onszelf scherp. Ik typ vanzelf gesprekken, want we discussiëren niet. We luisteren, vangen op, bekijken, beredeneren. Vaak zijn we er snel uit, soms pakken we meer tijd, we komen altijd, maar dan ook altijd, tot elkaar. We starten met koffie en een “hoe gaat het met ons”? en eindigen met een drankje met de vraag “hoe hebben we het vanavond weer gedaan?”
Gisteravond formuleerden we op verzoek van de griffie 4 stellingen voor de 4 debatten die in maart gaan komen in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen. Ik poneerde een zeer scherpe stelling, want die heb je nodig voor een debat. Een stelling moet raken, prikkelen, irriteren. Dat maakt het goede gesprek los. Maar deze was voor één van onze mooie mensen aangrijpend. Ik zag het, ik hoorde het, ik voelde het, ik snapte het. Direct! En dan zie je dat we een team zijn, elkaar kennen, elkaar aanvoelen en het belangrijkste, elkaar snappen. Respect voor de ander en voor het gevoel van de ander. Want zoals wijlen mijn vader, een wijs man die mij samen met mijn moeder heeft gemaakt tot wie ik ben, altijd zei: “gevoel is nooit fout, je kan het er alleen over hebben of het reëel is”. Het is één van mijn lijfspreuken. Ik heb het mijn kinderen mee gegeven en hoop dat zei het weer aan hun kinderen doorgeven. Dus we hadden het er over, gaven ruimte voor gevoel, bespraken de stelling, de inhoud en besloten deze niet in te brengen.
Ik wens ons als “Wijk” een samenleving toe zoals wij in de fractie met elkaar omgaan, een team vormen, samen het goede doen. Dat is waarom ik de politiek in ben gegaan en elke keer samen met deze kanjers Langbroek, Cothen en Wijk bij Duurstede een beetje beter, mooier, liever probeer te maken. Ik hou er van !
