Nou daar was ie dan hoor. Vanmorgen berichtte het Algemeen Dagblad (AD) over de lijsttrekkers voor de gemeenteraadsverkiezingen 18 maart a.s. onze gemeente Wijk bij Duurstede. Alle partijen met de lijststrekkers in een groot artikel. Ik moest heel goed nadenken of en zo ja, wanneer ik de journalist aan de lijn had gehad. Niet dus. Het viel me op dat het een divers artikel was. Bij de ene partij wel over de lijsttrekker en diens aftreden als wethouder tijdens de afgelopen raadsperiode, bij de ander niet, de zetelverdeling in een plaatje waar gesproken wordt over een coalitie en oppositie die we niet hebben, omdat we een raadsakkoord hadden, zetelroof wel benoemd bij de ene partij, niet bij de andere, bouwen van 663 woningen die aan één partij te danken zou zijn. Ik kan nog wel even doorgaan.

Ik lees het stuk in het AD nog een keer en nog een keer, het omschrijft niet de kracht die ik in onze fractie wel voel. Maar ik vraag me wel eens af hoe serieus moeten we de politieke journalistiek van deze krant nog nemen? We horen er veel over in de wandelgangen van de samenleving. Ik heb de journalist van het AD sowieso de afgelopen 4 jaar maar 1 keer in de raad gezien. Niet bij de bestuurscrisis, niet bij de grote dossiers, maar wel bij het vertrek van Wil Kosterman. Ik heb de journalist wel een appje terug gestuurd toen ik de link naar het artikel vanmorgen van hem kreeg. “dat ie zichzelf weer had overtroffen”. Ik hoop en wens dat de boodschap duidelijk is. Of het verandert? Ik gniffel maar. En DOOOOORRRRR.